1 februari 2016

The Future of Jobs:

Mannen kunnen geen vuurtjes meer maken en vrouwen kunnen niet meer breien.

geschreven door:  Nynke Schaaf

jar50_-_gezin_foto_de_stem_bZie ze daar nu zitten. De man en de vrouw in de jaren vijftig. Zo te zien zijn ze net aan een gezin begonnen, er is 1 kind zichtbaar op de foto. Het gemiddelde aantal kinderen per gezin lag in die tijd veel hoger.

Hij leest een boekje, me dunkt geen romannetje maar eerder een studie boekje van het een of ander. Misschien wel van hoe je een radiootje maakt. Hij heeft een papier bij die pagina’s gestoken die hij nog eens wilt lezen. Hij was vast ook degene die de kolenkachel heeft aangemaakt. Samen met zijn vrouw en kind zitten ze voor de haard. Zij werkt aan een nieuwe sjaal/muts/wanten voor haar kind en heeft al lekker wat water op de kachel gezet voor het warmen van de thee en de koffie voor dalijk.
Mannen kunnen geen vuurtjes meer maken en vrouwen kunnen niet meer breien. Beiden zijn verworden tot kunst, omdat ze uit de functionaliteit van het dagelijkse leven zijn verdwenen. Mannen lezen nu massaal boeken over hout hakken en vuur maken. En dan echt vuur maken. Niet met van die aanmaakblokjes, want dan moet hij niet verbaasd zijn als zij met een diepvriespizza komt aanzetten.
Julie Alice Chappell - When you find something that you just love doing, just do it. No matter what

Gelukkig doen we in 2016 ook steeds meer waar we van houden…..

Wel of niet breien..

De keuzevrijheid is alleen maar toegenomen in de jaren zestig voor vrouwen en mannen en dat heeft geleid tot emancipatie bij beiden. Bij ons hebben we al meer dan een decennia iemand die ons huis schoonmaakt en hebben we de dingen die gedaan moeten worden door onszelf in het huishouden evenwichtig verdeeld.

Bij de geboorte van ons tweede kind, hebben we bijvoorbeeld beiden een verlofperiode genomen. Ik betaald, hij onbetaald. Omdat ik wel iets langer thuis was, heb ik me wat meer verdiept in het huishouden. Zo heb ik  meer leren koken en ook meer huishoudelijke dingen opgepakt. Wat me daarbij opviel is dat je hier, wanneer je niet uitkijkt, echt een dagtaak aan hebt. Wasjes draaien, ophangen, opvouwen,  in de kasten leggen. Het toppunt vond ik wel het strijken van een tafelkleed (na het eerst gewassen en gedroogd te hebben!) alvorens we er aan konden eten.

Opeens realiseerde ik me dat onze innovatie nog lang niet genoeg in het leven van mensen is doorgedrongen. Dit was een wezenlijk iets voor mij. Ook realiseerde ik me te meer dat het een keuze is wat je innoveert….en wie het doet.

Het World Economic Forum (WEF) heeft het Future of Jobs report 2016 gepubliceerd. Uit het rapport blijkt een onevenredig grote negatieve impact op de economische vooruitzichten van vrouwen, met als gevolg dat de genderkloof groter lijkt te worden in plaats van af te nemen. Verhogen van arbeidsparticipatie van vrouwen dient hoog op de agenda komen te staan, zo stelt het rapport. Prof.dr. Henk Volberda van de Rotterdam School of Management van de Erasmus Universiteit Rotterdam leidde het Nederlandse deel van het onderzoek.

Als ik het goed begrijp hebben we door digitalisering een afname van administratie en kantoorbanen te verwachten, en daarin zijn het merendeel van werkende vrouwen actief. Nu zullen er ongetwijfeld mensen zijn die dit heel vervelend vinden, maar is het niet ook een zegen? Ik ben er voorstander van dat we alles wat een robot beter kan dan een mens, moeten invoeren zodat we meer vrije tijd over houden en minder hoeven te werken.

Het zou dan wel heel prettig zijn, wanneer de menselijke maat, het mens zijn, weer meer aandacht gaat krijgen.  De dominante rol die de economie speelt in ons dagelijkse leven wordt in grote mate namelijk afhankelijk van de Vierde Industriele Revolutie (Big Data, Internet of Things, Disruptieve Technologie) en daarom is het des te aantrekkelijker en noodzakelijk te investeren in maatschappelijke projecten.

En wie zijn er nu beter in liefde en menselijkheid?

In die tijd die dan over is kunnen vrouwen nadenken over nieuwe innovaties die de wereld beter kunnen maken, te beginnen met hun eigen huishouden. Dat er op dit front nog wat te verbeteren valt moge duidelijk zijn. Als we dit niet oppakken worden we zo weer de jaren 50 ingesmeten……

Zo sprak ik laatst iemand die bezig was om vrouwen met een achterstand tot de arbeidsmarkt te activeren. Een van de problemen waar deze vrouwen tegenaan liepen is dat ze de arbeidsmarkt niet op konden (bv. voor een sollicitatie gesprek of een cursus) omdat zij de kinderopvang niet konden betalen. Met hulp van innovatie en anders denken kun je dit prima verhelpen door deze vrouwen in een netwerk te verbinden zodat ze voor elkaars kinderen kunnen zorgen en elkaar zo helpen vrije tijd over te houden om na te denken over werk of nieuwe business. Dat is sociale innovatie waar de levenskracht, intuïtie, wijsheid en zelforganisatie van mensen mee wordt vergroot.

Hiermee kunnen we dan gelijk de volgende uitdaging tackelen:

Tevens blijkt De Vierde Industriele Revolutie een onevenredig grote negatieve impact te hebben op de economische vooruitzichten van vrouwen.

Er zal meer flexwerk en minder vast werk komen; arbeidsprofielen in architectuur, ingenieurs, ICT en wiskunde zullen toenemen. De ontwrichting van de arbeidsmarkt vereist een aanpassing van de vaardigheden van werknemers: 65% van de kinderen op de basisschool zullen later beroepen uitoefenen die we nu nog niet kennen, en gemiddeld een derde van de vaardigheden zal voor elk beroep vervangen moeten worden. Bedrijven onderkennen deze veranderingen wel, maar passen zich te langzaam aan, aldus de onderzoekers.

 

Leave a Reply